பொங்கல், தீபாவளி, கிறிஸ்துமஸ் — ஏன் எல்லாவற்றையும் கொண்டாடுகிறோம்

பொங்கல், தீபாவளி, சுதந்திர தினம், கிறிஸ்துமஸ், ஈத், ஓணம். ஒவ்வொரு ஆண்டும் இவை அனைத்தையும் கொண்டாடுகிறோம்; ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு பெற்றோர் ஏன் என்று கேட்கிறார். எளிமையான, நேர்மையான பதில் இதோ — ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் குழந்தைகள் எடுத்துக்கொள்வதாக நாங்கள் பார்த்தவையும்.

ஒரே காரணம், எளிமையாக

தாங்கள் கொண்டாடும் பண்டிகைகளிலிருந்து குழந்தைகள் தங்கள் உலகத்தின் வடிவத்தைக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஒரே வகைப் பண்டிகையை மட்டும் கொண்டாடும் குழந்தை, உலகம் அந்த வடிவத்தில் இருப்பதாக நினைத்து வளர்கிறது. பலவற்றைக் கொண்டாடும் குழந்தை, உலகம் தன் வீட்டு வரவேற்பறையை விடப் பெரியது, வண்ணமயமானது, வரவேற்பு மிக்கது என்று அறிந்த நிலையிலேயே பள்ளி வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறது.

ஒவ்வொரு பண்டிகையும் உண்மையில் என்ன கற்றுத்தருகிறது

• பொங்கல். நன்றியுணர்வு — அறுவடைக்கு, பசுவுக்கு, சூரியனுக்கு. 3 வயதுக் குழந்தைக்கு நன்றியுணர்வு என்ற கருத்து புரியாது, ஆனால் தான் வரைந்த சூரியனுக்கு நன்றி சொல்வது புரியும். அதுதான் விதை.
• தீபாவளி. இருளில் ஒளி. களிமண்ணில் அகல் விளக்குகள் செய்தல். வீடு திரும்பும் ஒரு கதை. சிறு குழந்தைகளுக்கு இது நேரடியாகத் துணிச்சலின் மொழியாகிறது.
• சுதந்திர தினம். தன்னை விடப் பெரிய ஒன்றின் பகுதியாக இருத்தல். கொடிகள், தேசிய கீதம், துணிச்சலான மனிதர்களின் கதைகள். அந்த வாரம் குழந்தைகள் சற்று நிமிர்ந்து நிற்கிறார்கள்.
• கிறிஸ்துமஸ். கொடுத்தல். பரிசு சுற்றுதல். யாரையாவது ஆச்சரியப்படுத்தும் நேரம் வரை காக்கும் ஒரு ரகசியம். சிறு வயதிலேயே கொடுக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் குழந்தைகள் தாராள மனம் கொண்ட பெரியவர்களாகிறார்கள்.
• ஓணம். பூக்களம், அதாவது பூக் கம்பளம். கூட்டு முயற்சி, வண்ணம், வடிவம், ஒன்றாக வேலை செய்தல். இதழ்களை வைத்துக்கொண்டு சிறு குழந்தைகள் 20 நிமிடங்கள் கவனத்தோடு அமைதியாக அமர்ந்திருப்பதை நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம்.
• ஈத். உணவு, இனிப்புகள், நட்பு ஆகியவற்றைக் குடும்ப எல்லைகளைத் தாண்டிப் பகிர்தல். பகிர்தல் குடும்பத்துக்குள் மட்டும் அல்ல என்பதைக் குழந்தைகள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

யோசித்துப் பார்த்தால், பண்டிகை நாட்காட்டி என்பது ஒரு கலாச்சாரத்தின் பாடத்திட்டமே — ஓர் ஆண்டுக்குள் சுருக்கப்பட்டு, மணங்கள், வண்ணங்கள், ஒலிகள், கதைகளாக வழங்கப்படுகிறது.

நாங்கள் உண்மையில் எப்படிக் கொண்டாடுகிறோம் (ஆடம்பரக் காட்சியாக்காமல்)

ஒவ்வொரு பண்டிகைக்கும் ஒரு நாள் நிகழ்ச்சி அல்ல, ஒரு வாரச் செயல்பாடுகள். கதை நேரம், ஓவியம், தீம் சிற்றுண்டிகள், பொருத்தமாக இருந்தால் வேடமணிதல், ஒரு சிறிய கூடுகை. பெற்றோரை அழைக்கிறோம், ஆனால் விரிவான ஆடைகளை அனுப்பக் கட்டாயம் இல்லை. முக்கியம் குழந்தையின் அனுபவம், இன்ஸ்டாகிராம் பதிவு அல்ல.

அனைவரையும் உள்ளடக்குதல், உண்மையாகவே

எந்த ஒரு மதத்தைச் சேர்ந்த குழந்தையையும் அவர்களுடைய வகுப்பறையிலேயே விருந்தினர் போல உணர வைப்பதில்லை. ஏதேனும் காரணத்தால் — மதம், தனிப்பட்ட காரணம், அல்லது வெறும் விருப்பம் — ஒரு குடும்பம் குறிப்பிட்ட பண்டிகையில் பங்கேற்காவிட்டாலும், அந்த வாரம் குழந்தைக்குச் செய்வதற்கு ஏதாவது இருக்கும்; யாரும் அதைச் சங்கடமாக்க மாட்டார்கள்.

பிற்காலத்தில் பெற்றோர் எங்களிடம் சொல்வது

பல ஆண்டுகள் கழித்து, முன்னாள் மாணவர்களின் பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைக்கு என்ன நினைவிருக்கிறது என்று எங்களிடம் சொல்கிறார்கள். அது ஒருபோதும் “A B C” அல்ல. “பொங்கல் பாட்டு”, “தீபாவளி அகல் விளக்கு”, “நான் சாண்டா தொப்பி போட்டுக்கொண்டு பிரியாவுக்கு சாக்லேட் கொடுத்தது”. பாடத்திட்டம் செயல்படுவது அப்படித்தான்.

ஆண்டு முழுவதுமான கொண்டாட்டங்களுக்கு எங்கள் நிகழ்வுகள் பக்கத்தைப் பாருங்கள், அல்லது பண்டிகை வாரங்கள் பெரிய கட்டமைப்பில் எப்படிப் பொருந்துகின்றன என்று அறிய எங்கள் I EPICS பாடத்திட்ட வழிகாட்டியைப் படியுங்கள்.