2 வயதில் பிரிவுப் பதற்றம்: உண்மையில் உதவும் 8 விஷயங்கள்

பிரிவுப் பதற்றம் எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் பொதுவானது — ஆனால் உங்கள் 2 வயது மகள் ப்ரீ-ஸ்கூல் வாசலில் உங்கள் காலைக் கட்டிக்கொண்டு நிற்கும்போது அது எளிதாகிவிடாது. நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்கள் இதைக் கடந்து வருவதை 16 ஆண்டுகளாகப் பார்த்ததிலிருந்து, உண்மையில் உதவும் எட்டு விஷயங்கள் இங்கே.

1. முதல் நாளுக்கு முன்பே சிறிது சிறிதாகப் பிரிவைப் பழக்குங்கள்

பள்ளி தொடங்குவதற்கு இரண்டு வாரங்களுக்கு முன், 20–30 நிமிடப் பிரிவுகளைப் பழகத் தொடங்குங்கள். குழந்தையைத் தாத்தா-பாட்டியிடமோ நம்பிக்கையான நண்பரிடமோ விட்டுச் செல்லுங்கள். இரண்டு வாரங்களில் இதை இரண்டு மணி நேரம் வரை அதிகரியுங்கள். நீங்கள் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வரும் அந்த உணர்வை இது இயல்பாக்குகிறது — ப்ரீ-ஸ்கூலும் கற்றுத்தருவது அதைத்தான்.

2. விடைபெறுதலைச் சுருக்கமாகவும் நம்பிக்கையோடும் செய்யுங்கள்

நீண்ட, கண்ணீர் மல்கும் விடைபெறுதல் கனிவு அல்ல — அது வலியின் தருணத்தை நீட்டிக்கிறது. தெளிவான, அன்பான ஒரு வாக்கியம் சொல்லுங்கள் (“எனக்கு உன்னை ரொம்பப் பிடிக்கும், மதிய உணவு நேரத்துக்கு வந்துவிடுவேன்”), ஒரு முத்தம், பிறகு வெளியே நடந்துவிடுங்கள். வாசலில் நின்று தயங்காதீர்கள். ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்க்காதீர்கள். உங்கள் தயக்கத்தை உங்கள் குழந்தை உணர்ந்துகொள்ளும்.

3. வீட்டிலிருந்து ஓர் ஆறுதல் பொருளைக் கொடுங்கள்

வீட்டிலிருந்து சிறிய, மென்மையான ஒரு பொருள் — ஒரு சின்னத் துணி, ஒரு ரிப்பன், வழவழப்பான ஒரு கல் — குழந்தை தன் பாக்கெட்டில் வைத்துக்கொள்ளலாம். வீடு இருக்கிறது, மீண்டும் வரும் என்பதை அது கண்முன் நினைவூட்டும். இதை அதிகப்படுத்த வேண்டாம்; ஒரு சிறிய பொருளே போதும்.

4. சொன்ன நேரத்தில் எப்போதும் அழைத்துச் செல்லுங்கள்

முதல் இரண்டு வாரங்கள் ஒருபோதும் தாமதமாக வராதீர்கள். இந்த வயதில் ஐந்து நிமிடத் தாமதம்கூட யுகமாகத் தோன்றும். சரியான நேரத்தில் அழைத்துச் செல்வதுதான் நம்பிக்கையை வளர்க்க உங்களிடம் உள்ள மிகப் பெரிய வழி.

5. உணர்வுக்குப் பெயர் சொல்லுங்கள்

வீட்டுக்கு வரும் வழியில், உங்கள் குழந்தை உணர்ந்ததை மென்மையாகப் பெயரிட்டுச் சொல்லுங்கள்: “அம்மா போனபோது உனக்கு வருத்தமாக இருந்தது. அதன் பிறகு பிரியாவோடு விளையாடினாய். இரண்டுமே உண்மைதான்.” உணர்வுகளுக்குப் பெயர் சொல்லத் தெரிந்த குழந்தைகள், முதல் நாளிலிருந்தே அவற்றை நன்றாகக் கையாளுகிறார்கள்.

6. விசாரணை செய்வதை நிறுத்துங்கள்

பள்ளியைப் பற்றி நீதிமன்ற வழக்கு போலக் குறுக்கு விசாரணை வேண்டாம். “அழுதாயா? ஏன்? ஆசிரியர் என்ன சொன்னார்?” என்றெல்லாம் கேட்காதீர்கள். கடினமான பகுதிகளை அது மேலும் பதிய வைக்கும். அதற்குப் பதிலாக, முதலில் உங்கள் நாளைப் பற்றிப் பேசுங்கள்; குழந்தை தன் நேரத்தில் பகிர்ந்துகொள்ளட்டும்.

7. (பொருட்களால்) லஞ்சம் கொடுக்காதீர்கள், ஆனால் (உங்கள் இருப்பால்) கொண்டாடுங்கள்

“இன்று அழாவிட்டால் சாக்லேட் வாங்கித் தருவேன்” என்பதைத் தவிர்க்கவும். அழுகையை ஒரு பேரப் பொருளாக அது மாற்றிவிடுகிறது. அதற்குப் பதிலாக, நல்ல தருணம் வரும்போது உற்சாகமாக உடன் இருங்கள்: போனைக் கீழே வையுங்கள், நீண்ட நேரம் அணைத்துக்கொள்ளுங்கள், முழுதாக ஒரு நிமிடம் கேளுங்கள்.

8. ஆசிரியரை நம்புங்கள்

இதுதான் மிகக் கடினமானது. நல்ல ப்ரீ-ஸ்கூல் ஆசிரியர்கள் இதை நூறு முறை செய்திருக்கிறார்கள். அணைத்துக்கொள்வார்கள், கவனத்தைத் திசைதிருப்புவார்கள், குழந்தையுடன் அமர்வார்கள், சரியான பொம்மையைக் கண்டுபிடிப்பார்கள். உங்களுக்கு நெருக்கடியாகத் தோன்றுவது அவர்களுக்குத் தெரிந்த ஒரு வழக்கமான நிலை. காலை 10:00 மணிக்கு ஒரு முறை அழைத்து நிலவரம் கேளுங்கள்; பிறகு இந்தச் செயல்முறையை நம்புங்கள்.

குழந்தையின் பிரிவுப் பதற்றம் பாதுகாப்பான பிணைப்பின் அடையாளம். அது சரிசெய்ய வேண்டிய பிரச்சினை அல்ல — சேர்ந்து கடக்க வேண்டிய பாலம்.

நீண்ட காலம் நீடித்தால்

பெரும்பாலான குழந்தைகள் 1–2 வாரங்களில் பழகிவிடுவார்கள். சிலருக்கு 4 வாரங்கள் ஆகும். மிகச் சிலருக்கு 6–8 வாரங்கள் ஆகும். அதைத் தாண்டினால், வேறு வகுப்புக் குழுவோ வேறு தொடக்க நேரமோ உதவுமா என்று ஆசிரியரிடம் முறையாகப் பேசுவது நல்லது. முழுமையான பார்வைக்கு, இதனுடன் எங்கள் முதல் இரண்டு வாரங்களுக்கான நாள்வாரி வழிகாட்டியையும் படியுங்கள்.